Hulp bij rouw

Iemand verliezen hoort bij het leven. Of dat nu een vader, opa, tante, vriend of konijn is. Wanneer je kind zoiets meemaakt, is het heel normaal dat hij of zij hierdoor verdrietig is en tijd nodig heeft om te rouwen.

Wanneer er iemand overlijdt, gaat dat vaak gepaard met een hoop gebeurtenissen die snel achter elkaar plaatsvinden. Hierdoor is weinig tijd om stil te staan bij gedachten en gevoelens en kom je in een soort overlevingsstand terecht. Nadat de uitvaart is geweest keert de rust meestal terug in het leven, maar is het nog een grote rommel in je hoofd en in je hart, omdat je geen tijd hebt gekregen om alles te verwerken. En dan komt het grote gemis daar nog eens bovenop. Wanneer er weinig ruimte wordt gegeven aan herinneringen, gevoelens en gedachten zal je merken dat je op onverwachte momenten wordt overvallen door boosheid of intens verdriet; vaak juist als je er niet op zit te wachten.

Sommige kinderen vinden het moeilijk om met hun naasten over hun verdriet te praten. Ze trekken zich terug, slapen slecht, eten minder of juist veel meer of genieten minder van de dingen waar ze voorheen plezier uit haalden.

Als je bovenstaande gedragingen bij je kind ziet of het idee hebt dat je kind moeite heeft met rouwen, is het mogelijk verstandig om professionele hulp in te schakelen.

Wanneer kinderen namelijk niet goed kunnen rouwen, ontstaan er vaak op de lange termijn andere problemen, zoals lagere schoolresultaten, een negatief zelfbeeld, depressieve klachten, angsten of gedragsproblemen.

Hoe kan ik je kind helpen met rouwverwerking?

Rouwbegeleiding voor Kinderen: Prentenboeken Lezen

Samen zoeken we naar een manier om jou of je kind om te leren gaan met het verdriet. Zo heb ik prachtige prentenboeken die vaak veel herkenning en troost bieden. Daarnaast werk ik met jongeren en jongvolwassenen veel met schrijftherapie, waarin we de hele situatie van begin tot eind samen doornemen en verwerken tot een mooi boek: met alle mooie herinneringen, maar ook de moeilijke momenten. Niet makkelijk, maar wel helpend en troostend.

Ook is het fijn om op een creatieve manier uiting te kunnen geven aan rouw, zoals door samen een herinnerdoosje te maken, iets moois te kleien (of ermee te smijten 😉), het verdriet te schilderen, enzovoorts. Op deze manier krijgt het verdriet bestaansrecht en er wordt iets praktisch mee gedaan. Dit is een fijne, laagdrempelige manier om met het verdriet te leren omgaan: het mag er gewoon even zijn en dat geeft naast verdriet, vaak ook een opgelucht gevoel: ik ben niet alleen.

Rouwbegeleiding voor Kinderen: Auto Slopen

Tot slot zet ik graag ervaringsgerichte oefeningen in. Hierbij kun je denken aan bokstherapie, het opschrijven van alles wat verdrietig maakt en hier ruimte aan geven (door het te verscheuren, door er klei op te smijten tegen een muur, enz.) of het in elkaar rammen van een sloopauto.

Het idee is dat doordat er naast het praten een fysieke ervaring is er meer ruimte wordt gegeven aan de verschillende emoties. Daardoor ontstaat er meer rust en wordt het verdriet wat beter te dragen.

Ervaringen van ouders & kinderen

Ouders van jongen, 11 jaar

“Nienke is heel vriendelijk en ontspannen in het contact met het kind. Hierdoor voelt een kind zich snel op zijn gemak en voldoende veilig.”

Jongen, 11 jaar

“Nienke is heel aardig, grappig en neemt genoeg tijd om te luisteren en te helpen.”

Moeder van jongen, 7 jaar

Nienke is een geweldige begripvolle vrouw die ons heeft geholpen als geen ander. Topbegeleiding gehad. Met heel mijn hart dankbaar!

Wie ben ik?

Mijn naam is Nienke Lemmens-Deelen en ik woon samen met mijn man, dochter, zoon en twee katten op de Huet in Doetinchem. Wat mij onderscheidt van andere organisaties is dat mijn orthopedagogische praktijk kleinschalig en huiselijk is en dat ik graag gebruik maak van mijn creativiteit om jou of je kind zo goed mogelijk te helpen.

Naast het inzetten van effectief bewezen behandelingen zoals Acceptance and Commitment Therapy (ACT), Cognitieve Gedragstherapie (CGT), en KIES (Kinderen In Een Scheiding) ben ik altijd op zoek naar therapievormen die nét dat beetje extra kunnen geven.

Hierbij kun je denken aan creatieve werkvormen, handpoppen of prentenboeken. Maar ook het in elkaar rammen van een auto op een autosloop, een persoonlijk filmpje van een BN’er, of boksen in mijn praktijk behoren tot de mogelijkheden. Ik zeg altijd maar: het moet vooral niet saai worden! Want daar houd ik niet van, en de meeste kinderen ook niet.

Meer over mij >